marijkeenad.punt.nl
vliegen is fun?????17 september 2018
Was het horror? waarschijnlijk niet, maar zeker ook geen fun. Ik sliep al dagen slecht. Allerlei doemscenarios kwamen 's nacht voorbij. Het idee om mijn honden alleen te laten, hoewel goed verzorgd, was ook niet leuk... Ik vertrok op een maandag morgen in een noodweer. Donder en bliksem en stromende regen. Met het shuttlebusje naar de luchthaven. Drie uur ingeklemd tussen de chauffeur en een passagier op het voorbankje. knieen tegen het dash board. Busje overboekt? geen idee. Eerst ook nog passagiers afgezet in Boedapest. Op het vliegveld was alles nieuw voor me. Het was ruim twintig jaar geleden dat ik had gevlogen. Toen werden je tickets nog opgestuurd door het reisbureau. Voor het gemak had ik alleen handbagage: een kleine tas.Ik had thuis mijn instapkaarten gedownload en besloot verder maar te kijken hoe de andere passagiers het doen. Mijn kaart was tamelijk verfrommeld en niet te scannen dus meteen een alarm bij de intake en een blaffende dame (worden ze daar op uitgezocht?) die mijn kaart nogmaals scande en ik mocht door. Toen de douane bakjes. Ik had mijn cremetjes en tandpasta netjes in een doorzichtig hoesje gedaan en apart in het bakje met mijn tas. Jas en regenjas in een ander bakje en dat was het dacht ik.Maar ik werd er uitgepikt voor de controle. Benen wijd, armen wijd en in het engels geschreeuwde commando's van mevrouw Kenau: "empty your pockets.." ja, daar zat mijn mobieltje (mocht niet) en mijn leesbril (eruit). Ik werd bepoteld en gescand. Het mens ging zelfs met haar hand in mijn onderbroek..(!)  Ik was in een slechte film terecht gekomen dacht ik, en zag een hele stoet wachtenden die het allemaal aan stonden te kijken.. Eindelijk, ik mocht door naar mijn spullen. Opnieuw een kenau: heb je een ipad in je tas? ja dat had ik. Die moest eruit. Wat dachten ze nou? dat ik met één knop op enter een bom zou laten ontploffen?. O ja, voor onderweg had ik nog een flesje water en een banaan in mijn tas. stom stom... de banaan mocht blijven. Toen had het vliegtuig nog eens drie kwartier vertraging en zat achter mij een echtpaar met een kind van twee dat de hele reis brulde, behalve als ze op het leesplankje werd getild van waar ze aan mijn haar kon trekken en op mijn kop kon slaan. De ouders vonden het best. Ikvond het minder, maar boze blikken hielpen niet.  Op Eindhoven airport nog een huurauto ophalen (zwetend als een otter) en in de spits (kennen we niet in Hongarije) naar mijn dochter in Vinkel rijden.....
Was trouwens een leuk autootje. Fiat 500 met open dakje (dichtgelaten) achteruitrijcamera(handig) en navigatie (de spraak deed het niet dus genavigeerd met de telefoon).
Ach, de terugreis ging een stuk soepeler, dank zij de opgedane ervaringen en mijn zus en zwager die me naar het vliegveld "navigeerden".
En het verblijf bij dochter en lieve zus en zwager, en bezoek aan zoon, schoondochter en kleinkinderen was geweldig. Ga het zeker opnieuw doen... Nu zonder zoveel stress.

Reacties

lin op 19-09-2018 07:38

Hoi marijke, terwijl ik dit lees op mijn ipad, zit ik op vliegveld eindhoven te wachten op mijn terugvlucht naar hongarije. Heeeeel herkenbaar allemaal, hoewel ik moet zeggen dat na een keer of wat in mijn eentje gevlogen te hebben, het wel een beetje went allemaal. Ik werd er ook uitgepikt, nou ja, mijn rugzak dan. Ik moest meelopen en mijn hele rugzak werd uitgepakt, maar niks gevonden. Zie ik eruit of ik drugs smokkel of zo, dacht ik nog. Je voelt je zo bekeken, als ze je onderbroeken en de rookworsten (heimweepwkket) omhoog houden. Maar.... ben naar de bruiloft van mijn zoon geweest, was de moeite dubbel endwars waard. Voorlopig ben ik er ook wel klaar mee. 

Leuk dat je geweest bent bij je dochter, kun je mooi op terugkijken. En nu ga ik ook weer naar mijn hondjes.

fijne dag vandaag. Groetjes van linda

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl