marijkeenad.punt.nl
Een nieuw jaar: wat gaat het brengen?

 De feestdagen heb ik in mijn eentje doorgebracht. Dat was mijn eigen keuze. Alleen op kerstavond heb ik gegeten bij vrienden hier in de straat. Traditioneel eten de hongaren dan karper. 2018 is begonnen met zacht weer. Eergisteren was het nog 18 graden en zat ik buiten in het zonnetje met een glas wijn. Over een paar dagen zal het gaan veranderen en wordt het aanzienlijk kouder. Ik hoop dat de sneeuw dit jaar minimaal blijft, of helemaal uitblijft. Natuurlijk geniet ik van een mooi sneeuw landschap, maar ik ga op mijn leeftijd opzien tegen het schoonmaakwerk dat het met zich meebrengt.

Sinds oktober is er het een en ander gebeurd. Onze vrienden Ron en Hennie zijn in november nog een week op bezoek geweest en daarna begon de verbouwing van de huiskamer: het laatste gezamenlijke plan van Ad en mij. Die verbouwing is inmiddels klaar: de schuur is bij de kamer getrokken waardoor deze ongeveer eenderde groter is geworden. Het is nog mooier geworden dan ik had verwacht. De wijnkelder ( de ingang lag in deze schuur) heb ik opgeofferd. Ik kwam er nooit en het was een vochtige, naargeestige ruimte.  Ik heb bovendien nog een schuur, die ik gebruik als houtopslag en waar in de winter de tuinmeubels staan, en natuurlijk nog de stal, met het kippenhok en de hooi-, en stro opslag. De kamervoliere met de parkietjes staan inmiddels ook echt in de kamer, voor de nieuwe tuindeuren. De kippen kunnen er geen genoeg van krijgen en staan bijna de hele dag aan de andere kant van de deur naar de vogeltjes te staren.

Er ligt buiten nog een hoop bouwafval dat moet worden opgeruimd. Ik weet alleen nog niet hoe. De schilders hebben wel wát meegenomen, maar er ligt toch nog heel veel. Kleine dingen kan ik bij stukjes en beetjes wekelijks in de vuilnisbak gooien, maar daar ben ik dan waarschijnlijk aan het einde van het jaar nóg mee bezig. Er wordt hier twee keer per jaar grof vuil opgehaald, maar geen bouwafval.

Ad is nu ruim een halfjaar dood. Ik denk dagelijks aan hem en mis hem erg. Inmiddels is begin deze maand ook mijn exman, met wie ik 25 jaar was getrouwd, overleden na een hartinfarct. We hadden al jaren geen contact meer, maar toch doet het pijn. Het was wél de vader van mijn kinderen. Hij is maar 71 jaar geworden. Ook niet oud dus.

Ik zal elk jaar een onderhoudsplan voor het huis en de tuin moeten maken. Dat moet: het huis is oud en het verdient dat het goed wordt onderhouden. Dit jaar moet het stucwerk van de schuur worden gerepareerd en een deel van het tuinhuis opnieuw worden gebeitst. Ook moeten een aantal steunbalken onder de veranda worden vervangen. Die zijn weggerot. Nu maar gaan voor betere kwaliteit. Zelf ga ik wat staldeuren opnieuw beitsen. Er blijft genoeg te doen.

In deze saaie, koude maanden lees ik veel en speel ik Wordfeud (een online versie van scrabble) met mijn zus, mijn zwager en mijn dochter. Via het spel kan ik ook met hen appen. Met mijn zus heb ik afgesproken dat als ik een dag niet van me laat horen, zij contact opneemt met mijn vrienden die hier in de buurt wonen. Als internet er uit ligt, laat ik haar dat weten via whatsapp op de telefoon. Dat is voor mij een geruststelling. Ik ben weliswaar niet bang, hier in mijn eentje, maar er kan natuurlijk altijd wat gebeuren.

Intussen kijk ik al weer uit naar de lente, maar dat duurt nog wel even. In de lente wil ik ook een paar kippen en een nieuwe haan kopen. De vorige haan had een ziekte en is doodgegaan en van mijn drie nieuwe brahmakippen is er één door een roofvogel gedood. De andere twee jonkies zijn mooi groot geworden en zullen begin maart wel gaan leggen.

 

 

 

 

Reacties

Marti op 11-01-2018 12:52

Een hoop gebeurd het afgelopen jaar Marijke... ik hoop dat 2018 een mooi jaar voor jou gaat worden! 

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl