marijkeenad.punt.nl
Doorgaan met ademhalen 17 augustus 2017

Het is nu zes weken geleden dat Ad is overleden. Ik ben nog steeds intens verdrietig maar besef dat ik ook veel lieve vrienden om me heen heb. Afgelopen week waren mijn zoon Eric en mijn kleindochter Josje hier. We hadden fijne gesprekken en hebben samen ook leuke dingen gedaan zoals uitstapjes in de omgeving. Daarnaast bood Eric ook veel praktische steun en was elke dag wel in de weer in of rond het huis. Toverde onder andere stoepen tevoorschijn onder lagen aarde en onkruid, haalde het lelijke betongaas weg bij de oude hondenren, maakte dat deuren niet meer klemmen en kocht voor mij een haspel met slang voor bij het tuinhuis, zodat ik straks veel gemakkelijker vijver en zwembad kan bijvullen en de planten water kan geven. Josje bewerkte foto's van Ad en mij en printte ze uit op fotopapier zodat ik ze kan inlijsten.

De week voelde als een warm bad en hun aanwezigheid alleen al was een groot kado. Ze brachten een mooie kei mee ( symbolisch, want Ad's achternaam is Keij) met een prachtige tekst er op. Die ligt nu in de kamer zodat ik er elke dag even naar kan kijken.

Ik probeer het ritme van de dag terug te vinden. Het is volop zomer dus zwem ik 's morgens een half uurtje, nadat ik voor de dieren heb gezorgd. Ik doe mijn boodschappen en lees wat. Ik draai een wasje en dek de bedden op voor mijn volgende gasten: Ad's dochter Claire en haar vriend Robin die begin september een paar dagen komen. Ik drink een koffietje en geniet in de schaduw van de tuin en de vele vogels die hier zitten.

Ik ga vroeg naar bed. Neem een glaasje wijn mee en steek een wierookstokje aan.De honden naast me en aan mijn voeten. Soms te vroeg: want gisteren stonden  daar ineens Jean Claude en Ghislaine op de stoep, die afscheid kwamen nemen na een maandje verblijf in hun huis hier in de straat. Gelukkig zijn ze begin september weer hier en blijven dan weer een tijdje.

Natuurlijk ben ik ook veel alleen, maar soms heb ik dat alleen zijn ook nodig om te mijmeren over de mooie jaren met Ad en de goede tijden die we toch ook samen hadden, ondanks zijn ziekte en de zorgen die dat met zich meebracht. En ja, daarbij vloeien er ook veel tranen, elke keer opnieuw weer. Ik ga gewoon door met ademhalen....

 

 

 

Reacties

Renaat op 31-08-2017 20:44

Hoi Marijke. Ik ben een vriendin van Annemieke. Eric heeft ons vorige week geholpen met verhiizen en automatisch kwam het gesprek op Hongarije. Wat hebben ze het fijn bij je gehad. En wat praat hij vol respect over Ad en jou. Vol trots vertelde hij hoe jij het daar nu weet te rooien! En wat een prachtig stekje je hebt. Hij vertelde over je blog en dat ben ik nu aan het lezen. Super geschreven ook. Ik wens je voor de toekomst heel veel kracht moed en geluk toe. Tot de volgende blog. Greetz Renata

Marijke Canters op 17-08-2017 18:53

Dank je Marti, hoop jou en je man nog eens te ontmoeten. Jullie zijn altijd welkom hier

Marti op 17-08-2017 10:28

dat je een sterke vrouw bent, dat wist ik allang. En nu lees ik je verhaal en dan denk ik, het gaat goedkomen met Marijke! Logisch dat je nog intens verdrietig bent, dan kan ook niet anders als je het samen zo leuk hebt gehad al die jaren..

sterkte Marijke, het komt goed 😘😘😘

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl