marijkeenad.punt.nl
1 juli 2017 voor altijd in mijn hart

Mijn man en maatje is gisteren in het ziekenhuis in Pécs overleden. Daar was hij afgelopen zondag met spoed opgenomen met trombose in beide benen. Ik was in paniek: het was zondagochtend half zes. Ik belde de noodarts en die kwam. En niet veel later de ziekenwagen. Ik reed even later naar de eerste hulp, maar hij was al opgenomen en toen ik hem vond werd hij juist klaargemaakt voor een spoedoperatie waarbij de stolsels uit zijn beenaders zijn gehaald. Diezelfde dag nog moest hij naar de intensive care omdat zijn bloeddruk veel te laag was.Daar kreeg hij dinsdagnacht een hartstilstand en werd hij gereanimeerd. De laatste dagen van zijn leven konden we nog nauwelijks met elkaar praten: hij had een zuurstofmasker op. Het waren korte zinnen: "water", "wanneer mag ik naar huis" " wat zei de dokter". Ik gaf hem te drinken (kleine slokjes uit een bekertje, met een rietje) en deed lippenbalsem op zijn uitgedroogde lippen. Zijn voeten kleurden blauw door de slechte bloedsomloop en hij werd wat warrig. Vrijdagochtend ging ik naar het bezoekuur. Ik volgde zoals altijd het protocol: slofjes aan, schort voor en handen ontsmetten. Ik liep naar zijn bed. Ineens zag ik een heleboel tegelijk: het bed stond plat, er lag een laken over Ad, ook over zijn hoofd, en de monitor stond uit. Er kwam een verpleger op me af die me apart nam: Ad was een halfuur daarvóór, tijdens een dialyse, overleden. Ik liep terug naar het bed. De beademingsbuis zat nog in zijn mond. Hij lag er sereen en vredig bij. Ik voelde me verdoofd en vol ongeloof. Ik reed huilend terug naar huis en begon familie en vrienden te bellen.

's middags kwamen goede vrienden die mij gaan helpen bij alles wat nu geregeld moet worden.Ik zou niet weten wat ik zonder hen zou moeten....

Het is nu precies 24 uur geleden dat hij is overleden. Hij mocht maar 59 jaar worden. Ik loop door het huis te dolen.   Ik zoek zijn lievelingspolo op en een nieuwe beige broek, die we pas samen hadden gekocht. Sokken, ondergoed, voor in de kist. Ik ruim zijn dialyse spullen op, en zijn schoenen die  nog onder de tafel staan. Ik ruim de slaapzak op waar hij altijd onder sliep, op de bank in de kamer en die hij "mijn dekentje" noemde. Zijn truien ruiken nog naar hem. Ik zal ze niet wassen zodat ik ze af en toe tegen mijn gezicht kan houden om zijn vertrouwde geur in te ademen. Ik pak al zijn medicijnen  (het is een volle vuilniszak) bijeen en zal die een dezer dagen aan de huisarts geven. Het meeste is nog goed bruikbaar. De dozen dialysemateriaal (er staan er nog 26) breng ik terug naar het dialysecentrum.

 Veel kennissen heb ik hier niet, maar ik zal hier toch blijven wonen, al was het alleen al voor de honden en de kippen.

Wat zal het eenzaam zijn zonder mijn lief, zonder het vertrouwde ochtendritueel als ik een theetje en een tosti voor hem maakte.  23 jaren samen. Mijn lieve Ad, voor altijd in mijn hart.

 

 

 

Reacties

linda op 15-07-2017 12:51

Lieve marijke, we kennen elkaar niet echt, maar ik volg je blog en jij de mijne. Dus kennen we elkaar toch een beetje. 

Ik lees nu pas dit bericht en de tranen rollen over mijn wangen, wat heb ik het met je te doen.

gecondoleerd met dit verlies en heel veel sterkte voor de toekomst.

en als ik iets voor je kan betekenen, laat het me dan weten.

liefs en groeten, linda

Rinus Govaarts op 13-07-2017 19:43

Verschrikkelijk moet dit voor je zijn, het is wel laat maar ik wens je heel veel sterkte met dit wel heel groot verlies. Ad is er niet meer maar jij moet wel verder en dit verlies een plaatsje proberen te geven. Hopelijk heb je daar ook vrienden en kennissen waar je af en toe op terug kunt vallen. Zodat je ,je leven weer op orde krijg, wat moeilijk zal zijn zonder Ad. Marijke heel veel sterkte en wijsheid toegewenst, van mij die je niet kent .Maar iemand die al wel jaren jullie volgt via je blog's.

Sterkte!!!!!

Astrid Henricks op 06-07-2017 16:55

Marijke, gecondoleerd met het plotselinge overlijden van Ad. Ook al zijn jullie alweer een aantal jaren geleden aan een nieuw avontuur begonnen, er worden hier in Cuijk nog met regelmaat herinneringen opgehaald aan jullie allebei. 

Ik weet niet hoe je op een andere manier te bereiken maar wil laten weten dat ik aan je denk. 

Heel veel sterkte en kracht gewenst.

Astrid Henricks

Rens van Dobbenburgh op 06-07-2017 16:34

Beste Marijke, Hoorde van Henk Wessels over het onverwachte overlijden van Ad. Wat een verdrietige gebeurtenis! Ik condoleer je met je verlies vanuit het verre, maar jullie zo goed bekende Cuijk. Lees je blog en realiseer mij wat je enorm geschrokken moet zijn. Wens je veel sterkte en weet dat er op wat grotere afstand ook aan jou en jullie wordt gedacht. Groet, Rens van Dobbenburgh 

Rob Bassant op 05-07-2017 13:40

Beste Marijke, wat een vervelend nieuws. Wij willen je laten weten dat we met je meeleven en wensen je veel sterkte en wijsheid toe om dit verlies te dragen.

Hartelijke groet,

Rob en Karin Bassant

Gerard op 04-07-2017 23:02

Heel veel sterkte!

Willie op 02-07-2017 10:02

Van harte gecondoleerd en voor de komende tijd heel veel sterkte. Wat een schrik, ik volg je blog al een hele tijd en leef met je mee. Fijn dat je aantal vrienden en kennissen hebt die je nu bijstaan.

Marti op 01-07-2017 18:29

Ook al hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, we leven toch altijd met elkaar mee. Daarom ben ik ook enorm geschrokken van dit verschrikkelijke bericht.... Ik wens je heel veel sterkte voor nu en in de toekomst! Dikke knuffel van mij. 

Ton Koevoets op 01-07-2017 14:02

dag Marijke, even voorstellen ben een oom van Ad, ben gisteren door Gerrie gebeld dat Adplotseling is overleden.Dit komt wel heel hard binnen, hopelijk krijg je de kracht om dit alles goed te verwerken, wens je heel veel sterkte toe !

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl